می دونی جدیدا عشق

 یعنی چی؟

خلاصه..

اگه این کارا رو نکنی تو این دوره زمونی کلاهت پس معرکه است و اصلا

 معنی عشقو نمیفهمی

رهام یک اسم اصیل ایرانی

اسم زیبایه و به چهره معصومش میاد

مدام همه میپرسن رهام؟

و ادعا میکنن که این اسم هندیه و بعضیا هم میگن عربیه

البته اگه هندیا دوست دارن از اسمای ایرانی استفاده کنند اون که

 تقصیز من نیست

میخواین بدونید رهام کی بود؟ پس

 گوش کنین

رُهّام، پسر گودرز، از پهلوانان ایران در شاهنامه

 است

اواهمراه کاووس و دیگر پهلوانان به مازندران رفت و گرفتار شد تا رستم آنان

را رهانید. در جنگهایی هم که به خونخواهی سیاوش انجام شد حضور

 داشت. از کارهای مهم او کشتن بارمان تورانی در جنگ دوازده رخ است

در شاهنامه رهام به همراه بسیاری دیگر از پهلوانان پس از عروج کیخسرو

 به آسمان در توفان برف ناپدید می‌شود

در فرهنگها و تاریخهای متأخر بر اثر نفوذ اساطیر سامی و خلط آن با اساطیر

 ایرانی کارهای دیگری نیز به رهام نسبت داده شده‌است. خلاصهٔ آن در زیر

 می‌آید:

رهام نام پسر گودرز است و بعد از کیخسرو به ملازمت لهراسب شاهنشاه

 ایران معزز بوده از جانب او به حکومت ری و اسپهان (اصفهان) تا حدود

 شوشتر و اهواز ممتاز شد و حکمرانی همدان را به داریوش فارسی داده و

 او را بر سر پادشاهان کلدانیون که در بابل تا ارمن و عمان حکمران بودند

فرستاد. وی بلشازار حاکم را کشت و آن ولایت را مسخر کرده و به حکم

شاه سلطنت بابل تا بیت‌المقدس به وی مفوض شد. چون لهراسب به

سعی دانیال دین موسوی داشت و رعایت بنی اسرائیل می‌‌نمود از نو بیت

المقدس و مسجد الاقصی را آباد کرد و خرابیهای بخت النصر را تعمیر نمود.²

رهام از شجاعان گیتی بود و ذر زمان کیخسرو جنگهای مردانه نمود

به پنجم چو رهام گودرز

 بود /// که با بارمان او نبرد

آزمود

خلاصه این که رهام یک

 اسم فارسی هم وزن الهام

 است

ببخشیم

ببخش
همه چیز زیباست اما با دیدگانی بینا
قدرت عشق و بخشش در زندگی ما معجزه می آفریند . اراده بخشش كلید ورود به دنیای عشق است. بخشیدن دیگران اولین قدم برای بخشیدن خویش است. بخشیدن سیستم ایمنی بدن را تقویت می كند. در دنیای بخشش، عشق را از كسی دریغ نورز. برای راحت بخشیدن به خود القا نكنیم كه یك قربانی هستیم. بخشش تمام عالم را در بر می گیرد، و محدود به افراد مورد گزینش ما نیست. بخشش آسانترین راه محو كردن گذشته ی رنج آور است. بخشش، ما را از رنج گذشته ها رها می كند. بخشش ما را از حسرت فرصت های گذشته رهایی می بخشد. نبخشیدن ، تن دادن به رنج است. حقیقت این است كه با خشم و تنفر فقط خود را محكوم می كنیم. هیچ گاه برای بخشیدن زود یا دیر نیست. بخشش ما را در زندگی سبكبار می كند. بخشش مهمترین چیز برای كسانی است كه می میرند و كسانی كه می مانند. بخشش كوتاهترین راه به سوی خداست. بخشش كوتاهترین راه به سوی خداست. بخشش كوتاهترین راه به سوی خداست. و بدانیم كه زندگی و عشق یكی است و حقیقتی است جاودان و بی پیان، و فكر نبخشیدن خلاء و شكافی در اعماق قلب ما ایجاد می كند ، كه نه فقط باعث احساس اندوه و خسارت می شود، بلكه ما را از تجربه عشق و آرامش درونی نیز باز می دارد. این شكاف ، پیوندهای انسانی را می گسلد و ما را از یكدیگر جدا می كند و مانع از ارتباطات معنوی هر یك از ما با دیگری می شود. برای دل سپردن به صدای سخن عشق ، اراده و اختیار داریم.

تو بیا عاشق باش گناهش پای من یک بت لایق باش گناهش پای

من گذر از آبی دریا مطلقا ممنوع است به فکر قایق باش گناهش پای من

سردی فراق تو یخ ساخته از قلبم یخ را تو عایق باش گناهش پای من

تو بیا عاشق باش گناهش پای من یک بت لایق باش گناهش پای من

گذر از آبی دریا مطلقا ممنوع است به فکر قایق باش گناهش پای من

تا شقایق هست زندگی باید کرد تو شقایق باش گناهش پای من

در بی کسی خلایق تنهای این دلم یار خلایق باش گناهش پای من

در واپسین لحظه ی غربت وتنهایی یاد دقایق باش گناهش پای من

سردی فراق تو یخ ساخته از قلبم یخ را تو عایق باش گناهش پای من

هزار بار گفتی فراموش نمی کنم اما به یاد عاشق باش گناهش پای من

بیا و بی بهانه ماندن در انتظار نسیم دل را تو سارق باش گناهش پای من

                                             

 شده سرگردان شوی انگار كه هيچ راهی نیست....

خيابان گردي مي كنم با همه ی كم صبري ام.

 صداي آدمها آزارم مي دهند و كوچه ها مي چرخند زیر پاهايم.

طراوت ،لاي انگشتهاي بهار يخ زده انگار.

باید اين بغض ميخ شده روي ديوار دلم رابه  كجا ببرم؟

 به هزار روش از تو گريختم تا تو آرام بگیری

صدايي شده ام كور و بي انعكاس

 و اينهمه حاصل همه ی نداشته هاي من است.

حالا چه تفاوت مي كند كجا نفس بكشم ؟

روزها با تو ام و بي تو.

چه بي تابم و هر لحظه دور ميشوم از سايه دروغين خود.

من پنجره ام را بسته ام با دستهاي تو.

 چقدر آرام چقدر بي صدا مي روند شكوفه ها به دست باد

و هذيانهاي من شده اند مثل نياز.

بهار هم سكوت مي كند وآرام مي گذرد بر روزهايم.

كسي همه روزهايم را بريده و من بي خيال همه چيز شده ام

 رها در بهار سالي كه مي آيد

و مي دانم آبستن اتفاقاتي است خوش و نا خوش. خواسته و نا خواسته.

 كاش خدا بتازد و براند تمام سرنوشت را، كه با رقم زدن دستهايش عجيب آشنايم.

 كاش بيايند لحظه ها و بگذرند.

خاطره ها گاه غریب می شوند گاه آنقدر نزدیک

 که تو فراموش می کنی فاصله ی لحظه ها را.

 و شنیدن خاطره ها و آرزوهای آدمها لذتی دارد نگفتنی،

 خصوصا اگر تو هم در آن آرزو باشی.

تو یعنی من،

 منی که می شنوم.

 این آرزوها بهانه اند، بهانه هایی شیرین برای فردا که بشوند خاطره!

 تو بگو این خاطرات خیال بودند

 و من فکر می کنم به این که واقعیت اند یا خیال؟

 نمیتوانم بین خیال و واقعیت دیگر تفاوتی ببینم.

 خیال ها آنقدر گاهی نزدیک به آدم اند و واقعی ،

که فراموش می کنی بودن یا نبودن اش را.

چقدر عمیق نفس می کشم وقتی بوی خیال تو در این فضاست.

 بوی خیال.....    چند نفررا می شناسی که این را حس کرده باشند و درک کنند؟

 باید دل سوزاند برای آنها که نمی فهمند.

 آنها خیال می کنند زندگی می کنند

و من خیال را زندگی می کنم

کداممان زنده ایم؟!